क्षण

क्षण एक तो अगदी एकटा त्या दरीच्या काठाशी बसणारा

हलक्याशा या झुळुकीबरोबर स्वप्नात उडून जाणारा

क्षण एक तो स्वप्नातला नकळत हरवूनी गेलेला 

अजाण एका चेहऱ्याच्या विचारांमध्ये गुंगलेला 

क्षण एक तो अजाण असा चाहूल अजाण मनातली 

कोण कारे तो मनात चुळबुळ आनंदाची गोड गुदगुली

क्षण एक तो आनंदाचा यौवन हळूच फुलवणारा

बालपणीच्या आठवणी हरवून तारुण्याने मोहरणारा

क्षण एक तो मोहरता प्रीतीची जादू अनुभवतो

प्रेम नाही हं! म्हणताना चटकन स्वतःवरच हसतो

क्षण एक तो हसरा बांधतो स्वप्नांचे मनोरे

उंचीला मर्यादा समजुतीने स्वप्नांचे ते बुट्केच बरे

क्षण एक तो समजूतदार विवेकानेच विचार करतो

सत्याच्या या दुनियेमध्ये परतण्यासही सहाय्य करतो

क्षण एक तो परतणारा शांत मनाने उठून वळतो

मागे वळताच बघतो तर तोच चेहरा समोर दिसतो

क्षण एक हसऱ्या चेहऱ्याचा स्वप्नांचे महत्व पटवून जातो

मर्यादांचे भान करवुनी एकट्याला दुसऱ्याची साथ देतो

क्षण एक तो नाही एकटा सोबत आहे कुणाची

दरीच्या काठी वाऱ्यावरती आता दोन क्षणांची .. .. .. . . . .. .