Mothi Hotana

मऊ स्वप्नांच्या दुलाईमध्ये

मायेच्या कुशीत झोपणे ते

आधाराच्या छत्राखाली 

खुशीत निर्धास्त हसणे ते

छकुड़ी छोटी खळखळणारी

स्त्री या मनात अवतरली

विरळ माया विरळ आधार 

खंबीर पाठींबा असे जरी

मोठी स्वप्न खरी होताना

बालपण मागे सरते ग

क्षितिजाला खुशाल टेकती हात पण 

घराची वेस सुटते ग

दूर आईहून रहावेना

जरी दिवस दूरीचे नसती फार

पण मोठी हळूच होताना 

दुखाला या येते धार

वाटते कि पेलून पहावी 

जबाबदारी कोणतीही 

वाटते जगामध्ये पुढे राहावे 

ठेवावी न उणीव कसलीही

निघताना या वाटेवर

मायेच्या नजरेला दिली साद

त्यामध्ये उधळत होती कौतुके

तीच होती माझी पहिली दाद

मज कळे की वाट ही आहे 

बहु कंटके थोडी फुले

आईचा हात जोवर या माथी

यशाचे झुलत जाईन झुले